Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021
Τετάρτη, 16 Μάιος 2001

ΠΟΝΑΕΙ ΚΕΦΑΛΙ;...ΚΟΨΕΙ ΚΕΦΑΛΙ !!!

  • Ένα πρόβλημα δυσλειτουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους
    Από δημοσιεύματα του τύπου στις 17-2-2001 και 20-2-2001 ο κυνηγετικός κόσμος πληροφορήθηκε ότι εντελώς αιφνιδιαστικά - χωρίς να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε συνεννόηση, ενημέρωση ή έστω στοιχειώδης ακρόαση των απόψεων των κατά νόμο συνεργαζομένων με το Υπουργείο Γεωργίας Κυνηγετικών Οργανώσεων - υπεγράφη Υπουργική Απόφαση με την οποία μειώνεται η διάρκεια της Κυνηγετικής περιόδου κατά ένα μήνα , δηλαδή με λήξη της στα τέλη Ιανουαρίου.

    Υπενθυμίζεται ότι μόλις προ λίγων ετών, με παρόμοια Υπουργική Απόφαση, είχε «κοπεί» το πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου. Έτσι, βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρότατη συνολική χρονική συρρίκνωση, κατά 40 ημέρες, που ισοδυναμεί με το 20% του χρόνου άσκησης του Κυνηγίου στη χώρα μας. Σύμφωνα με τις εξαγγελίες των διαφόρων δήθεν «οικολογούντων», τις οποίες επίσημα διαψεύδει ο κ. Υπουργός, σειρά έχει τώρα ο περιορισμός και του χρόνου έναρξης της κυνηγετικής περιόδου τον Αύγουστο.

    Πέρα από το απαράδεκτο έλλειμμα της Πολιτείας σε δημοκρατικό διάλογο, είναι εύστοχες και δικαιολογημένες, επιστημονικά και πολιτικά τέτοιες αποφάσεις;

    Ως αιτιολογία το Υπουργείο Γεωργίας προβάλλει την ανάγκη αποφυγής μιας καταδίκης της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για υποτιθέμενη παραβίαση των ορισμών της παλαιάς Κοινοτικής Οδηγίας 79/409, που αφορά στην προστασία της άγριας πτηνοπανίδας. Πρόκειται για την Οδηγία εκείνη που λόγω των ασαφειών της, συγκέντρωσε σε βάρος της - με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Κυνηγετικής Ομοσπονδίας (FACE) στα τέλη του προηγούμενου έτους -τις υπογραφές 254 Ευρωβουλευτών από όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, με αίτημα την τροποποίησή της. Ακόμη , όμως και η υποτιθέμενη δυσμενής αυτή Οδηγία εύλογα αποφεύγει να καθορίσει έναν ενιαίο χρόνο έναρξης και λήξης της κυνηγετικής περιόδου, παρά μόνο επιτάσσει την προστασία των ειδών κατά το χρόνο μετανάστευσής τους προς τους τόους αναπαραγωγής. Συγκεκριμένα όρια του χρόνου αυτού δεν μπορεί βέβαια να καθορίσει και δεν καθορίζει η Κοινοτική Οδηγία, η οποία αφήνει ελεύθερα τα κράτη - μέλη, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, να καθορίσουν τα ίδια το χρόνο προστασίας με βάση τα κατά τόπους επιστημονικά δεδομένα, που αναδυκνείουν τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής σε σχέση με κάθε ένα θηραματικό είδος.

    Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα εδώ και αλλού; Στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ τα επιστημονικά δεδομένα και οι τοπικές ιδιαιτερότητες αποτιμήθηκαν από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και οδήγησαν στη διαμόρφωση χρονικά εκτεταμένων κυνηγετικών περιόδων με πολλαπλές διακρίσεις, ανάλογα με τα επιμέρους είδη, τις εποχές και τις περιοχές. Πουθενά όμως δεν οδήγησαν σε γενική χρονική περιστολή της άσκησης της θήρας. Έτσι στα κράτη - μέλη της ΕΕ έχουμε κυνηγετικές περιόδους που κυμαίνονται από 6 έως 12 μήνες (!!!!!)

    Στην Ελλάδα, με μια μόλις 6μηνη κυνηγετική περίοδο, είχαμε, ήδη και πριν από τις πρόσφατες ή τις κυοφορούμενες αποφάσεις, την πιο αυστηρή, από πλευράς χρονικών και τοπικών απαγορεύσεων, νομοθεσία μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δύο ιδιαίτερα στοιχεία επιτείνουν το καθεστώς των απαγορεύσεων στη χώρα μας: α) Ένα ευρύτατο δίκτυο περιοχών NATURA , που εντελώς αβασάνιστα και αδικαιολόγητα έσπευσε να προτείνει και να αποδεχθεί σε τόσο μεγάλη έκταση η χώρα μας, δεσμεύοντας υπέρμετρα το ατης εδαφικής της περιφέρειας, β) Το εκτεταμένο δίκτυο των ήδη υπαρχόντων καταφυγίων άγριας ζωής και γ) οι κάθε είδους προστατευόμενες περιοχές (Εθνικοί Δρυμοί, μνημεία της φύσης κ.α.)

    Έτσι, οι αλλεπάλληλες απαγορεύσεις ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που προκύπτουν από τις ιδιαιτερότητες αυτές συνεπικουρούμενες από μια αχαλίνωτη και ανεξήγητη τάση τοπικών απαγορεύσεων «ελληνικής έμπνευσης», τείνουν να δημιουργήσουν στη χώρα μας μια κωμικοτραγική κατάσταση, όπου δύσκολα πλέον θα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς τις περιοχές όπου πράγματι δεν θα απαγορεύεται όχι μόνο το κυνήγι αλλά και η άσκηση στοιχειωδών ανθρώπινων δραστηριοτήτων (π.χ οικιστική ανάπτυξη, γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, δασοπονία κ.λπ). Μέσα σ" αυτό το ήδη ασφυκτικό πλαίσιο, η συνολική εικόνα του οποίου δεν φαίνεται να υπάρχει με διαύγεια στους υπεύθυνους κρατικούς φορείς, έρχεται πλέον το Υπουργείο Γεωργίας και επιβάλλει ένα νέο γενικό περιορισμό του κυνηγίου, περιστέλλοντας την κυνηγετική περίοδο σε πέντε μόνο μήνες.

    Στην εξέλιξη αυτή έχει συμβάλει αδικαιολόγητα η προωθούμενη μεθοδικά από ετών εντελώς εσφαλμένη και ανεύθυνη θέση των υποτιθέμενων «οικολογούντων» ειδικά στην Ελλάδα, ότι η μακρά κυνηγετική περίοδος δήθεν ευνοεί τη λαθροθηρία. Όμως ο καθένας που γνωρίζει το χώρο και τα πράγματα ξέρει ότι το αντίθετο ισχύει: Η λαθροθηρία ανθεί μόνο όπου και όταν δεν ασκείται η νόμιμη θήρα. Διότι η παρουσία νομοταγών κυνηγών στο πεδίο είναι αυτή που κατά κύριο λόγο ελέγχει το λαθροθήρα και αποτρέπει τη δραστηριότητά του. Γι αυτό και οι σοβαρότερες περιπτώσεις λαθροθηρίας (λ. χ. προβολείς τη νύχτα κ.λπ), απολύτως αποδεδειγμένα, σημειώνονται με ιδιαίτερη ένταση μέσα στα καταφύγια θηραμάτων ή μετά τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί άλλωστε, σε διεθνές επίπεδο, κοινό τόπο.

    Ποια λοιπόν, επιστημονικά δεδομένα έλαβε υπόψη του το Υπουργείο Γεωργίας αναφορικά με τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας σε σχέση με τα επιμέρους θηραματικά είδη προκειμένου να καταλήξει στην απόφαση. Δυστυχώς κανένα. Δεν υπάρχει στο Υπουργείο Γεωργίας καμία επιστημονική μελέτη, βασισμένη σε μετρήσεις πληθυσμών με το απαιτούμενο βάθος χρόνου, που να τεκμηριώνει ότι στη χώρα μας ο χρόνος μετανάστευσης προς τις θέσεις αναπαραγωγής είναι τέτοιος που να επιβάλει, σύμφωνα με την Οδηγία, μια γενική απαγόρευση του κυνηγίου το Φεβρουάριο.

    Καταλυτικό ρόλο σ" αυτή την απόφαση φαίνεται να αποτέλεσαν εισηγήσεις υπηρεσιακών παραγόντων που στηρίχθηκαν σε ερωτηματολόγια φιλολογικού περιεχομένου και εικασίες και όχι σε επιστημονικά στοιχεία. Οι Κυνηγετικές Οργανώσεις για να αποκτήσουν γνώση της υφιστάμενης κατάστασης των πληθυσμών των θηραματικών ειδών και τις μετακινήσεις τους προχώρησαν εδώ και χρόνια στον σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων παρακολούθησης πληθυσμών των μεταναστευτικών ειδών ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησαν προγράμματα εκτίμησης της επίδρασης της θήρας στα θηρεύσιμα είδη. Τα αποτελέσματα δημοσιοποιούνται σταδιακά μετά από κατάλληλη επεξεργασία. Το Υπουργείο Γεωργίας μόλις στο τέλος του προηγουμένου έτους προκήρυξε μια σειρά ερευνητικών προγραμμάτων την υλοποίηση των οποίων θα αναλάβουν Πανεπιστημικά Ιδρύματα και Ερευνητικά Κέντρα τα οποία θα ανακοινώσουν τα πρώτα αποτελέσματα μετά δύο ή τρία χρόνια. Θα όφειλαν λοιπόν οι αρμόδιοι να περιμένουν τα αποτελέσματα για να προβούν στη λήψη αποφάσεων.

    Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιος θα προασπίσει τον έλληνα πολίτη από μια αβάσιμη προσφυγή κατά της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που επιχειρεί να της επιβάλει αδικαιολόγητους, από την ίδια την κοινοτική νομοθεσία, περιορισμούς; Ποιος θα αποδείξει στα Ευρωπαϊκά Όργανα τα ιδιαίτερα επιστημονικά δεδομένα που καθορίζουν την εθνική ταυτότητας της χώρας μας για το συγκεκριμένο ζήτημα; Ποιος θα πει στους Ευρωπαίους εταίρους μας με τις 9μηνες και δωδεκάμηνες για μερικά είδη, κυνηγετικές περιόδους και τους ανύπαρκτους τοπικούς περιορισμούς ότι η Ελλάδα με τους έξι μόνο μήνες της και το μεγαλύτερο μέρος του χώρου υπό μόνιμη τοπική απαγόρευση θήρας έχει εκπληρώσει νομοθετικά με το παραπάνω κάθε νοητή φιλοθηραματική της υποχρέωση;

    Ποιος θα τους εξηγήσει ότι στη χώρα μας λόγω της ιδιαιτερότητάς της παρατηρούνται μετακινήσεις πληθυσμών υδροβίων που είναι δύσκολο να χαρακτηριστούν ως μετανάστευση;

    Εκ του νόμου ταγμένος υπερασπιστής του Έλληνα πολίτη στα Ευρωπαϊκά όργανα, για όλα τα παραπάνω ζητήματα, είναι βέβαια το Υπουργείο Γεωργίας. Αυτός όμως ο υποτιθέμενος προστάτης των δικαιολογημένων προσδοκιών μας, μπροστά στο έλλειμμα των επιστημονικών του στοιχείων και στο έλλειμμα της προετοιμασίας του για την υπεράσπιση της χώρας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, φυγομαχεί. Ακόμα χειρότερα διακατέχεται από ηττοπάθεια. Μας πονοκεφαλιάζει το κυνήγι;!!!! Να το κόψουμε!!! Ή αλλιώς πονάει κεφάλι; … Κόψει κεφάλι, κατά τη γνωστή διακωμώδηση του τρόπου διοίκησης της πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας.

    Για να αποφύγει την αντιπαράθεση, ο υπερασπιστής των θέσεων της χώρας διαψεύδει το σύνολο των προσδοκιών που διακυβεύονται, των δικαιολογημένων προσδοκιών του κυνηγετικού κόσμου, και τις θυσιάζει χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς λόγο, χωρίς καν να πιστεύει ότι πράττει το ορθό, στο βωμό αβάσιμων και άδικων αξιώσεων.

    Στο εύλογο παράπονο του κυνηγετικού κόσμου οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Γεωργίας αντιτάσσουν τη λεγόμενη «πολιτική βούληση»: Τι ψάχνετε επιστημονικά στοιχεία και μετρήσεις, η πολιτική βούληση αξιώνει την περικοπή του χρόνου!!!

    Τι είναι όμως αυτή η «πολιτική βούληση»; Έχει δική της αιτιολογική αξία που μπορεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; Αν η πολιτική βούληση δεν τεκμηριώνεται στα ελληνικά δεδομένα με επιστημονικά στοιχεία, δεν διαφέρει από το «έτσι θέλω» και από την αυθαιρεσία και το μόνο που αποτελεί είναι «πολιτικό σφάλμα». Σε μια τέτοιου είδους «πολιτική βούληση» ο Έλληνας πολίτης υπήρξε εύλογα πάντοτε αντίθετος. Ειδικότερα ο έλληνας κυνηγός που τα τελευταία χρόνια έχει έμπρακτα αποδείξει ιδιαίτερα αυξημένη, ακόμη και για τα κοινοτικά μέτρα , οικολογική ευσυνειδησία και ωριμότητα: Ίδρυσε και χρηματοδοτεί Σώμα Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής με σκοπό την προστασία της άγριας πανίδας και των βιοτόπων της, χρηματοδοτεί φιλλοπεριβαλλοντικές μελέτες και έργα καθώς και προγράμματα παρακολούθησης πληθυσμών θηραματικών ειδών, συμμετέχει ενεργά στη πυροπροστασία και στη δασοπυρόσβεσης, στις αναδασώσεις κ.λπ. Χαρακτηριστικό είναι ότι το Σώμα Ομοσπονδιακής θηροφυλακής δημιουργήθηκε πρόπερσι, επειδή ο Υπουργός προς τιμή του απέρριψε τις αρνητικές εισηγήσεις των Υπηρεσιακών Παραγόντων του Υπουργείου Γεωργίας. Μόλις πέρυσι ζητήθηκε από το Υπουργείο η υιοθέτηση ενός πάγιου ετήσιου ποσού στα τέλη των αδειών θήρας υπέρ των κυνηγετικών Οργανώσεων - που θα πλήρωναν οι κυνηγοί - για τη χρηματοδότηση μελετών και έργων, αίτημα το οποίο έγινε εν μέρει δεκτό και ένα ελάχιστο μόνο τμήμα του, εξαιτίας της αρνητικής και πάλι εισήγησης των Υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Γεωργίας. Δεν φτάνει δηλ. που δεν έχουν φροντίσει οι ίδιοι να διαθέσουν τα αναγκαία για την προάσπιση των θέσεων της χώρας επιστημονικά στοιχεία, όπως όφειλαν αλλά δεν θέλουν καν να τα αποκτήσουν έστω και με έξοδα των κυνηγών. Διότι αν υπήρχαν τώρα πλήρη τα στοιχεία αυτά θα εξέλιπαν τα προσχήματα και δεν θα μπορούσαν πλέον να καταφεύγουν στη - βολική, για ορισμένους, αλλά επικίνδυνη για τη χώρα - φυγομαχία. Μόνο τα επιστημονικά στοιχεία και οι καταμετρήσεις πληθυσμών θέτουν τέλος στην αυθαιρεσία της υποτιθέμενης «πολιτικής βούλησης», που δεν αποτελεί τελικά παρά ένα ακόμη βολικό κατασκεύασμα των εμπνευστών της φυγομαχίας. Μόνο έτσι τίθεται τέρμα και στις αβάσιμες επιδιώξεις των δήθεν «οικολογούντων», οι οποίοι είναι και οι μόνοι ωφελούμενοι από την έλλειψη της επιστημονικής τεκμηρίωσης, Μήπως τελικά αυτή η με κάθε τρόπο αποφυγή της συγκέντρωσης σοβαρών επιστημονικών στοιχείων αποβλέπει συνειδητά στην εξυπηρέτηση ακριβώς αυτών των άνομων επιδιώξεων;

    Οι κυνηγοί επί χρόνια διεκδικούν - μάταια - απόδοση των χρημάτων του ταμείου θήρας σε ουσιαστικά έργα για τη μελέτη διαχείριση της θηραματοπανίδας. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το 1997 οι δημόσιες δαπάνες στον τομέα τόσο της θηραματικής οικονομίας όσο και της ιχθυοπονίας μαζί ανήλθαν στα 1,46 δις, όταν κατά τον ίδιο χρόνο οι εισπράξεις μόνο από τα τέλη θήρας ήταν 2,5 δις (!!!). Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια δεν έχει βρεθεί τρόπος να διοχετευθούν κονδύλια του ταμείου θήρας προς τις Περιφέρειες για την παραγωγή φιλοθηραματικού έργου.

    Ωστόσο είναι αδύνατο να φανταστούμε μια τέτοιου βαθμού παραίτηση κρατικών λειτουργών από την προάσπιση των θέσεων της χώρας και θα περιμέναμε το Υπουργείο Γεωργίας να οδεύσει τελικά , όπως οφείλει, σε μια σθεναρή και πλήρως τεκμηριωμένη αντιπαράθεση με στόχο την προάσπιση των ελληνικών θέσεων, όπως αυτές περιέχονται στις μέχρι τώρα ρυθμιστικές αποφάσεις θήρας του Υπουργού Γεωργίας.

    Ο κυνηγετικός κόσμος είναι ανάστατος. Η ΣΤ" Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας και Θράκης συγκάλεσε ήδη για τις 11 Μαρτίου Έκτακτη Γενική Συνέλευση των 61 Σωματείων της Περιφέρειας ευθύνης της ενώ η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας προανήγγειλε ήδη πανελλήνια συνάντηση των Διοικητικών Συμβουλίων των 250 Κυνηγετκών Οργανώσεων όλης της χώρας.

    Για πρώτη φορά έχουμε την αίσθηση ότι η αγανάκτηση του κόσμου για την επί σειρά ετών πρόχειρη, ανεύθυνη ή ίσως και συνειδητά υποβαθμισμένη αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών από τους υπηρεσιακούς παράγοντες και συμβούλους του Υπουργού Γεωργίας έχει ξεχειλίσει. Κάθε όριο ανοχής απέναντι σ" ένα τρόπο διοίκησης, που μόνο στα λόγια δείχνει να αφουγκράζεται την ανάγκη διατήρησης ενός φυσικού τρόπου Ζωής, έχει ξεπεραστεί οριστικά.

    Θεσσαλονίκη

40000

ΚΥΝΗΓΟΙ

63

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

63

ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΕΣ

8

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

2

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

1

ΠΑΘΟΣ

Powered by | Copyright 2021 © • Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας Θράκης

MENU