Προς πιο οικολογικά αγροδιατροφικά συστήματα: Ο διάλογος του FAO, με την υποστήριξη του CIC

• Προς πιο οικολογικά αγροδιατροφικά συστήματα: Ο διάλογος του FAO, με την υποστήριξη του CIC, γεφυρώνει την Ευρώπη, την Κεντρική Ασία, την Εγγύς Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική

  Βουδαπέστη, Ουγγαρία, 15–16 Σεπτεμβρίου 2026. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), σε συνεργασία με το Διεθνές Συμβούλιο για τη Διατήρηση των Θηραμάτων και της Άγριας Ζωής (CIC), συγκέντρωσε υπεύθυνους χάραξης γεωργικής πολιτικής, τεχνικούς εμπειρογνώμονες και εταίρους από την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία και την Εγγύς Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική για τον Διαπεριφερειακό Διάλογο Πολιτικής: Ολοκληρωμένη Προσέγγιση Πολιτικής για Οικολογικά Αγροδιατροφικά Συστήματα.
  Κατά τη διάρκεια των δύο ημερών, οι συζητήσεις εξέτασαν πώς οι χώρες μπορούν να προχωρήσουν πέρα από μεμονωμένες παρεμβάσεις και να συνδέσουν τη γεωργία πιο αποτελεσματικά με το νερό, τη βιοποικιλότητα, το κλίμα, τη χρηματοδότηση, τις αγορές και την αγροτική ανάπτυξη. Ανοίγοντας τον διάλογο στη Βουδαπέστη, ο Viorel Gutu, Βοηθός Γενικός Διευθυντής του FAO και Περιφερειακός Εκπρόσωπος για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, τόνισε τη στρατηγική σημασία της πράσινης γεωργίας και την ανάγκη να μετατραπούν οι κοινές περιφερειακές προκλήσεις σε συντονισμένη δράση. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την προσαρμοστική και ολοκληρωμένη διακυβέρνηση, ο Πρέσβης του CIC για την Ευρώπη Tamás Marghescu πρόσθεσε μια πρακτική προοπτική σχετικά με την πραγματικότητα της συγκέντρωσης τομέων και ενδιαφερομένων με διαφορετικές ευθύνες, συμφέροντα και κίνητρα και τη δημιουργία των συνθηκών που απαιτούνται για ουσιαστική συνεργασία.
  
  Μέλος του CIC φιλοξενεί επιτόπια μελέτη στο Kozárd
  Τη δεύτερη ημέρα, οι συμμετέχοντες ταξίδεψαν στο Kozárd στη βόρεια Ουγγαρία, όπου το μέλος του CIC Péter Pál Hajas, μαζί με τον Péter Tóth από το BirdLife Hungary, παρουσίασαν τη μελέτη σε ένα καθαρά λειτουργικό αγροτικό τοπίο.
  Η επίσκεψη πρόσφερε μια λεπτομερή ματιά στο πώς οι αναγεννητικές γεωργικές πρακτικές μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση και την ανθεκτικότητα του εδάφους, δημιουργώντας παράλληλα καλύτερο ενδιαίτημα για την άγρια ζωή των γεωργικών εκτάσεων. Η προσέγγιση του Hajas καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από τις ανάγκες της βιοποικιλότητας των γεωργικών εκτάσεων, με υγιή εδάφη, ποικίλη βλάστηση, φυσικά όρια χωραφιών, καταφύγιο, διαθεσιμότητα νερού που συμβάλλουν σε αγροτικά τοπία ικανά να υποστηρίξουν αποδημητικά πτηνά, ωδικά πτηνά, μικρά θηράματα και άλλα είδη.
  Οι συμμετέχοντες είδαν πώς αυτά τα στοιχεία ενισχύουν το ένα το άλλο. Η διαχείριση του εδάφους επηρεάζει την κατακράτηση νερού και την ανθεκτικότητα στην ξηρασία, η βλάστηση παρέχει τροφή και καταφύγιο και η άφθονη ζωή ασπόνδυλων υποστηρίζει τόσο την υγεία του εδάφους όσο και τον ευρύτερο τροφικό ιστό, συμπεριλαμβανομένων των νεαρών πτηνών. Αντί να επικεντρωθεί σε μία μόνο τεχνική, η επιτόπια επίσκεψη έδειξε πώς οι αναγεννητικές πρακτικές, η διαχείριση οικοτόπων και η παραγωγική γεωργία μπορούν να συνεργαστούν σε επίπεδο τοπίου.
  
  Η άγρια ζωή ως μέρος του συστήματος τροφίμων
  
  Ο συντονιστής του προγράμματος CIC Thomas Paulic παρουσίασε το κρέας θηραμάτων ως ένα συχνά παραγνωρισμένο μέρος ενός ανθεκτικού συστήματος τροφίμων. Επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει μεταξύ της βιώσιμης συγκομιδής και του καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του ελέγχου, της επεξεργασίας και των μικρότερων τοπικών αλυσίδων εφοδιασμού στο να γίνει το άγριο κρέας πιο προσιτό, διατηρώντας παράλληλα την αξία στις αγροτικές περιοχές. Χρησιμοποιώντας ευρωπαϊκά δεδομένα από την Wild Harvest Initiative, σημείωσε ότι περίπου 276.000 τόνοι άγριου κρέατος συλλέγονται ετησίως στην Ευρώπη, που ισοδυναμεί με περίπου 1,6 δισεκατομμύρια γεύματα.
  
  Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες μοιράστηκαν ένα γεύμα με άγρια θηράματα που παρέχονται τοπικά πριν συνεχίσουν τον πολιτικό διάλογο στο Kozárd.
  Οι χώρες που εκπροσωπήθηκαν στο διάλογο είχαν πολύ διαφορετικά γεωργικά συστήματα, οικολογικές συνθήκες και πλαίσια πολιτικής. Δεν υπάρχει κανένα μοντέλο που να μπορεί απλά να μεταφερθεί από το ένα τοπίο στο άλλο. Αλλά οι συζητήσεις στη Βουδαπέστη και η εμπειρία στο Kozárd έδειξαν μια κοινή αρχή: τα γεωργικά τοπία μπορούν να παραμείνουν παραγωγικά, υποστηρίζοντας παράλληλα υγιή εδάφη, λειτουργικά οικοσυστήματα και βιώσιμους πληθυσμούς άγριας ζωής.
  Όταν συνδυάζονται αυτές οι συνθήκες, η διατήρηση της άγριας ζωής, η βιώσιμη χρήση, η παραγωγή τροφίμων και τα αγροτικά μέσα διαβίωσης μπορούν να αποτελέσουν μέρος του ίδιου ανθεκτικού αγροδιατροφικού συστήματος.