Του Γιάννη Νικολακόπουλου

Ένα κυνοστάσιο μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, αναλόγως των χρημάτων που μπορούμε να διαθέσουμε. Μπορεί να είναι χτιστό με τούβλα, τσιμεντόλιθους ή Alfablock, να είναι περασμένο με σοβά ή τσιμεντοκονία, να έχει πλακάκια στους τοίχους μέχρι εκεί που πατάει ο σκύλος όταν είναι όρθιος, να έχει μόνωση κ.λπ. Παράλληλα διατίθενται και έτοιμες ξύλινες ή μεταλλικές κατασκευές, με ή χωρίς μόνωση, ή και τυποποιημένα κυνοστάσια, με ή χωρίς προαύλιο, σε πολλούς τύπους, για έναν ή περισσότερους σκύλους.
Σε γενικές γραμμές ένα κλειστό δωματιάκι 170×200 εκατοστά, με παράθυρο και σήτα για τα κουνούπια και τις σκνίπες, και μια μικρή σιδερένια πόρτα στο ύψος ενός ανθρώπου, στο κάτω μέρος της οποίας θα υπάρχει πορτάκι για να μπαινοβγαίνει ο σκύλος στον προαύλιο χώρο του (με διαστάσεις 200×300 εκ.), είναι ικανοποιητικά για ένα ζευγάρι σκύλων.
Η σκεπή πρέπει να καλύπτει σπίτι και προαύλιο. Το μέρος της που σκεπάζει το σπίτι πρέπει να είναι καλά «ταβανωμένο», για να μην μπαίνουν κουνούπια, και να εξέχει τόσο ώστε να προστατεύει το προαύλιο από τον ήλιο ή τη βροχή. Το χώρισμα του προαυλίου από την υπόλοιπη αυλή καθώς και τα χωρίσματα μεταξύ δύο κουμασιών μπορούν να γίνουν με πλέγμα 5×10 (όχι απλό συρματόπλεγμα όπου μπορεί να μπλεχτεί πόδι ή νύχι) ή κάθετες βέργες. Σε περίπτωση που δεν θέλουμε ο ένας σκύλος να έχει επαφή με τον άλλο, το χώρισμα μπορεί να γίνει με τοίχο, πλαισιωμένη λαμαρίνα, τσιμεντοσανίδες ή ξυλοκατασκευή. Μέσα στο δωματιάκι μπορούμε να φτιάξουμε σταθερή στρωμνή (παλέτα, πλαίσιο μεταλλικό και ύφασμα) ή καλύτερα με μεντεσέ στον τοίχο (σαν πάγκος) για να καθαρίζουμε εύκολα από κάτω. Πιο φθηνή κατασκευή, χωρίς πρόσβαση από τα έντομα, είναι μια απλή περίφραξη για κάθε σκύλο, όπου στην πιο απάγκια μεριά και πάνω σε βάση 10-15 εκ. (για να αποφεύγουμε την υγρασία) βάζουμε ένα σπιτάκι ξύλινο ή πλαστικό και πιο ψηλά, ένα μεγαλύτερο στέγαστρο.
Μεγάλη σημασία έχει το στέγαστρο. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στις υψηλές θερμοκρασίες (κίνδυνος θερμοπληξίας) και στη συνεχή έκθεση σε υγρασία. Αν βάλουμε μόνο λαμαρίνα, το καλοκαίρι θα είναι «φούρνος» από κάτω. Αρκεί πάνω από τη λαμαρίνα να ρίξουμε καλάμια με τα φύλλα τους ή κάτι ανάλογο. Ικανοποιητική προστασία, επίσης, παρέχει η λευκή μπογιά.
Για το δάπεδο του προαυλίου και του κυνοστασίου υπάρχουν αρκετές λύσεις. Η επιλογή εξαρτάται από το πού θα στηθεί ο χώρος, από το αν πρόκειται για έναν ή περισσότερους σκύλους, από το αν το ζώο είναι μεγαλόσωμο ή μικρόσωμο και φυσικά από το κόστος.

Ειδικότερα:

  • Βιομηχανικό δάπεδο ή πλάκες βιομηχανικού δαπέδου (αυτό που έχουν τα σύγχρονα βενζινάδικα): Είναι αντιολισθητικό κι επομένως δεν δημιουργεί προβλήματα στους προσαγωγούς, οπότε δεν έχουμε το φαινόμενο των «ξύλινων» σκελών. Είναι λείο, γι’ αυτό καθαρίζεται και απολυμαίνεται εύκολα. Με κατάλληλη αποχέτευση στεγνώνει γρήγορα. Αντιθέτως, όπως όλα τα σκληρά δάπεδα, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στους τένοντες και κακώσεις στις φάλαγγες, στα μετατάρσια και τα μετακάρπια, κυρίως σε νεαρούς υπερκινητικούς σκύλους που συνηθίζουν να χοροπηδάνε. Επειδή η κατασκευή του γίνεται με ειδικό εργαλείο (έλικα), δεν ενδείκνυται για λίγα τετραγωνικά. Πρόκειται για ακριβές κατασκευή.
  • Αντιολισθητικές πλάκες πεζοδρομίου: Συγκεντρώνει τα ίδια πλεονεκτήματα που έχουμε ήδη αναφέρει, ενώ είναι και αρκετά φθηνότερες. Είναι όμως πορώδεις και «ποτίζουν» με ούρα, ενώ δύσκολα απομακρύνονται οι ακαθαρσίες.
  • Τσιμεντοκονία (επίχρισμα άμμου θαλάσσης με τσιμέντο πάνω από το μπετό): Είναι αρκετά αντιολισθητικό, ενώ αν προσθέσεις άμμο γρανίτη θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Στα μειονεκτήματα του ότι λειτουργεί σαν γυαλόχαρτο στα πέλματα, ενώ καθαρίζει πολύ δύσκολα. Σημειώνουμε πως όλα τα παραπάνω δάπεδα το καλοκαίρι είναι ιδιαίτερα ζεστά αν δεν διαθέτουν στέγαστρο.
  • Γαρμπίλι: Είναι πολύ καλό για τα πέλματα και γενικώς για τα πόδια, ιδιαίτερα για τα κουτάβια και τους σκύλους σε ανάπτυξη. Στραγγίζει τα ούρα και τη βροχή, είναι δροσερό το καλοκαίρι και το κόστος του είναι χαμηλό. Από την άλλη, το καθάρισμα είναι δύσκολο, ενώ χρειάζεται αντικατάσταση ανά περιόδους.
  • Ποταμίσια άμμος: Τη χρησιμοποιούν πολύ στην Αγγλία. Στα «υπέρ» της το γεγονός ότι δεν είναι όπως εκείνη της θαλάσσης, γι’ αυτό δεν ενοχλεί τα μάτια, δεν εισπνέετε και δεν εισχωρεί στο τρίχωμα. Είναι αρκετά στραγγιστική, ιδίως αν υπάρχει υπόστρωμα κροκάλας (μεγάλο βότσαλο). Τέλος, οι ακαθαρσίες καθαρίζονται εύκολα, ενώ δεν πυρώνει το καλοκαίρι. Χρειάζεται, όμως, αλλαγή από καιρού εις καιρόν, ενώ τη βρίσκουμε πιο δύσκολα.
  • Γκαζόν: Υπάρχουν ποικιλίες που αντέχουν το πολύ πάτημα και τα ούρα. Προϋποθέτει μεγάλο χώρο (π.χ. στον κήπο). Είναι πολύ καλό για τα πόδια, δροσερό, καθαρίζει εύκολα, στραγγίζει αρκετά αν υπάρχει υποδομή και αποτελεί ωραίο περιβάλλον για όλους. Στον αντίποδα, απαιτεί τη συνήθη συντήρηση του γκαζόν, μαζεύει σκνίπες και κουνούπια όπως όλες οι πρασινάδες και τα φυτά, ενώ μουσκεύει τους μακρύτριχους κυρίως σκύλους αν δεν υπάρχει κατάλληλη υποδομή.

Υπάρχουν  επίσης ρητίνες ή συνδυασμοί ρητινών και ειδικών χρωμάτων, που αδιαβροχοποιούν το τσιμέντο και το κάνουν αντιολισθητικό. Η εφαρμογή γίνεται από ειδικά συνεργεία, κυρίως σε αποθηκευτικούς χώρους.

 

Η μόνιμη παροχή νερού είναι αναγκαία για την καθαριότητα του χώρου και των σκευών. Το ίδιο συμβαίνει και με την ηλεκτροδότηση, έστω με μια μπαλαντέζα, καθώς εκτός από φωτισμό για ενδεχόμενη νυχτερινή επίσκεψή μας εκεί, είναι απαραίτητη και για τα ηλεκτρικά εντομοαπωθητικά που χρειάζονται ιδίως για την αποφυγή προσβολής των ζώων από διάφορα νοσήματα (λ.χ λεισμανίαση) καθώς και για τη θέρμανση των νεογέννητων.
Τα ανοξείδωτα μπολ για φαΐ και νερό είναι τα πιο υγιεινά και καθαρίζονται εύκολα. Υπάρχουν πιπίλες νερού για σκύλους που βιδώνουν στη βρύση, οι οποίες σας απαλλάσσουν από την έννοια μήπως ο σκύλος αναποδογυρίσει το νερό του. Σε περίπτωση βραχείας απουσίας μας (λ.χ για Σαββατοκύριακο) τη λύση μπορούν να δώσουν οι διατιθέμενες στο εμπόριο, σε μεγάλη ποικιλία, ταϊστρες και ποτίστρες.
Τέλος όσο καλό κυνοστάσιο με προαύλιο κι αν κατασκευάσουμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι σκύλοι -και μάλιστα οι κυνηγετικοί- χρειάζονται συχνή και τακτική  έξοδο για άσκηση, για τις φυσικές ανάγκες τους (καλό είναι να μάθουν να λερώνουν έξω) αλλά, κυρίως, για να έχουν επαφή μαζί μας.